Balık ansiklopedisi

Kayalık diplerde in yapan, renk değiştirebilen sekiz kollu kafadanbacaklı; zoka ve sahte yemle avlanır.

Solungaç kapağındaki altın sarısı lekeyle tanınan, kıyıdan şamandıra ve hamurla en sık tutulan kefal türü.

Derin ve çamurlu diplerin büyük ağızlı avcısı; kışın tekneden derin dip avında tutulur.

İki gözü aynı yüzünde bulunan, kuma gömülü yaşayan yassı balık; geceleri kumlu kıyılarda yem arar.

Kayalık kovuklarda gizlenen, gece aktifleşen koyu renkli bir kıyı balığı; nüfusu azaldığı için dikkatli avlanmalı.

Kaya kovuklarında yaşayan, gece beslenen koyu kahverengi bir morinagil; karın yüzgeçleri ince iplik gibi uzundur.

Karadeniz'in simge balığı; kışın kıyıya yaklaşan sürülerden çapariyle tutulur, birçok büyük balığın da besinidir.

Kefallerin en irisi; limanlarda, dere ağızlarında ve lagünlerde sürüyle gezen, ekmek ve hamurla avlanan temkinli bir balık.

Kayaların arasında kıpırdamadan bekleyen, dikenleri zehirli kahverengi pusucu balık; çorbalık olarak çok sevilir.

Gövdesinin ortasındaki koyu lekeyle tanınan küçük sürü balığı; iskele ve kayalıklardan hafif takımla bol tutulur.

Gece ışık altında toplanan, uzun gövdeli kafadanbacaklı; kalamar zokası (egi) ile kıyıdan ve tekneden avlanır.

Ensesindeki ve kuyruk sapındaki iki siyah bantla tanınan, kayalık kıyıların kış balığı.

Kanat gibi açılan mavi kenarlı göğüs yüzgeçleriyle tanınan, kumlu dipte "yürüyerek" yem arayan bir dip balığı.

Kıyı balıkçılığının en çok aranan avı; kış aylarında, dalgalı ve bulanık suda kıyıya yaklaşan güçlü bir avcı.

İskorpitgillerin en irisi; kırmızı renkli, dikenleri zehirli, derin kayalık diplerde yaşayan pusucu bir avcı.

Karadeniz ve Marmara'nın soğuk su balığı; kışın tekneden ve derin iskelelerden dip takımıyla tutulur.

Kayalık kıyıların güçlü ve kurnaz balığı; dalgalı havayı sever, takımı taşa sürmesiyle bilinir.

Sırtındaki zebra desenli çizgilerle tanınan sürü balığı; Karadeniz ve Marmara'da sonbahar ve kışın tutulur.